Autor leku "Camelyn M" - Benedykt (Dzaguli) Maglakelidze
Badania nad "Camelyn M" rozpoczeły się w 1950 roku pod nadzorem pracownika naukowego GSSR K.D. Eristavi w Instytucie Chirurgii Doświadczalnej i Klinicznej MH GSSR i Instytutu Transfuzji Krwi.
W tym samym czasie prowadzone były pierwsze badania lekarskie w zakresie guzów eksperymentalnych w Zakładzie Patofizjologii (Kierownik Akad. AS GSSR Vladimir Voronin) Państwowego Instytutu Medycznego w Tbilisi, kierowanego przez prof. T.G Natadze. Pierwszy etap eksperymentów przeprowadzono na białych myszach z samoistnymi i przeszczepionymi guzami sutka. Dwa lata później eksperymenty powtórzono w Instytucie Onkologii w Leningradzie, akademik laboratoryjny L.M. Shabada.
W wyniku tych obserwacji stwierdzono, że „Camelyn M” nie tylko opóźnia rozwój guzów pierwotnych, ale także pomaga odwrócić rozwój w pełni rozwiniętych guzów samoistnych. Badania histomorfologiczne wykazały obecność niedawnego krwotoku w zrębie guza i martwicę komórek nowotworowych.Eksperymenty przeprowadzone na białych myszach z guzami różnych narządów.
Na początku eksperymentu powołano specjalną komisję, której członkami byli: zastępca dyrektora Instytutu Onkologii Akademii Nauk ZSRR ze strony naukowej profesor. NA. Shanin, Kierownik Laboratorium Onkologii Doświadczalnej, członek Akademii Nauk, profesor. Shabad i przewodniczący komitetu E.A. Vognibova.
Komisja obserwowała proces i wyniki eksperymentów. Na podstawie otrzymanych danych komisja stwierdziła, że testowany lek "Camelyn M" ma hamujący wpływ na nowotwory. Zmniejszenie wzrostu, a w niektórych przypadkach całkowite zniknięcie guzów pod wpływem tego leku. Przybliżone wyniki uzyskano podczas testowania "Camelyn M" w modelowym raku doświadczalnym w Moskwie, w Instytucie Doświadczalnej Patologii i Terapii Raka Akademii Nauk ZSRR. Praca wykonana pod kierunkiem czołowego akademika M.M. Majewski.
Po badaniach przedklinicznych i toksyczności leku, pod nadzorem Akademi Nauk GSSR K.D. Eristavi rozpoczęły się badania efektu terapeutycznego "Camelyn M" w warunkach klinicznych u pacjentów z nowotworami złośliwymi.
Należy zaznaczyć, że wszyscy pacjenci mieli daleko zaawansowaną postać choroby. U większości z nich obserwowano nawroty choroby nowotworowej po wielokrotnych zabiegach operacyjnych.
Pomimo ciężkiego stanu pacjentów i prawie końcowym stadium choroby, działanie "Camelyn M" było skuteczne. Chorzy byli pod obserwacją w okresie od roku do 9 lat po leczeniu. Nie we wszystkich przypadkach osiągnięto wyleczenie, ale należy zaznaczyć, że uzyskano prawie 100% efektu terapeutycznego w postaci poprawy stanu ogólnego, obniżenia temperatury, ustąpienia bólu, wymiotów, poprawy obrazu krwi, zmniejszenia wielkości przerzutów, rehabilitacji i wydłużenia życia.
W 1965 roku Prezydium Rady Naukowej Komitetu Farmakologicznego Ministerstwa Zdrowia ZSRR nadało lekowi nazwę: Camelyn i poleciło Ministerstwu Zdrowia (MOH), wyprodukowanie przez GSSR 1,5 miliona fiolek leku i przesłanie go do klinik onkologicznych w Moskwie, ale w okolicznościach nagłej śmierci autora wskazanie nie zostało wdrożone.
Unikalny materiał archiwalny, który był ukryty w osobistym archiwum pana Benedykta (Dzagulego) Maghlakelidze, udostępniony w 2004 roku umożliwił wznowienie nowych współczesnych badań nad unikalnymi właściwościami "Camelyn M" badania nad lekiem wznowiono w najlepszych ośrodkach naukowo - badawczych na świecie.
Wyniki otrzymane w wiodących ośrodkach klinicznych Quebecu, Montrealu, Berna, Rio -de Janeiro, Delhi, Stanów Zjednoczonych Illinois, Oregonu, Niemiec, Anglii, potwierdzają wysoki potencjał preparatu. Preparat wykazał odporność na antybiotykoodporne bakterie i wirusy, podkreślono również znaczną skuteczność "Camelyn M" w zwalczaniu chorób nowotworowych.
